Twórczość jest nieodłączną częścią mnie, mojego życia i tego, co wnoszę do świata. Dzięki niej poznaję rzeczywistość z różnych perspektyw — jako reżyserka, scenarzystka, artystka i widz.

Moja podróż duchowa rozpoczęła się w wieku 25 lat, kiedy po raz pierwszy doświadczyłam uczucia bezwarunkowej miłości oraz połączenia ze wszystkim, co istnieje. Nie potrzebowałam wtedy miłości od nikogo — sama byłam nieskończonym oceanem miłości. W tym stanie po raz pierwszy przypomniałam sobie, kim byłam przed przyjściem na tę planetę.

To doświadczenie na zawsze zmieniło moje postrzeganie świata. Zaczęłam szukać odpowiedzi, lecz gdy je znajdowałam, pojawiały się kolejne pytania. Doskonałość nie ma końca. Życie jest drogą, a ja po prostu nią kroczę. Najważniejszy jest dla mnie sam proces podróży i to, co spotykam po drodze.

Podczas moich ekspedycji odwiedzam niezwykłe miejsca i spotykam wspaniałych ludzi. Czasem w takich przestrzeniach uruchamiają się we mnie głębokie wspomnienia — jakby fragmenty wcześniejszych wcieleń.

Od 17 lat praktykuję i badam ten świat, próbując ułożyć rozrzucone puzzle w spójną całość.

Przez ostatnie 6 lat zachęcałam dzieci i młodzież do tworzenia gier, które uczą nie przemocy, lecz miłości. Właśnie w ten nieoczywisty sposób powstała ta gra. Myślałam, że jest przekazem dla innych — i być może tak było. Jednak przede wszystkim okazała się przekazem dla mnie samej.